Instrukcja montażu
Instrukcja montażu z filmem: przygotowanie podłoża, gruntowanie, klejenie, wiązania, narożniki, fugowanie, czyszczenie i impregnacja.
Dobry montaż zaczyna się przed przyklejeniem pierwszej płytki. Trzeba policzyć materiał, sprawdzić podłoże, zaplanować układ, przygotować narożniki i dobrać chemię. Płytki z cegły mają naturalną fakturę i tolerancję wymiarów, dlatego wymagają spokojnego planu pracy. Film na tej stronie pokazuje główne etapy, a poniższe wskazówki pomagają przełożyć instrukcję na konkretną ścianę.
Podłoże musi być nośne, suche, czyste i stabilne. Stare powłoki, luźny tynk, kurz, tłuszcz i wilgoć są ryzykiem dla przyczepności. Jeżeli powierzchnia pyli lub ma różną chłonność, zastosuj Retro grunt. Gruntowanie jest szczególnie ważne na większych powierzchniach, elewacjach i ścianach, które wcześniej były malowane albo naprawiane.
Do montażu stosuj klej do płytek z cegły. Materiał mieszaj z kilku paczek, żeby kolor i faktura rozłożyły się naturalnie. Przed startem zaznacz poziomy, ustal szerokość spoiny i zdecyduj, gdzie mają pojawić się narożniki. Przy słupach, kominkach, wnękach i widocznych krawędziach narożnik daje efekt pełnego muru i mocno podnosi jakość realizacji.
Po związaniu kleju wykonaj fugowanie. Fuga do cegły wpływa na technikę i wygląd ściany: kolor spoiny może uspokoić materiał albo podkreślić format. Lico czyść ostrożnie, bez wcierania mokrej zaprawy w porowatą powierzchnię. Po wyschnięciu w kuchni, na elewacji, przy kominku i w lokalach usługowych zaplanuj impregnację cegły.
Przed zakupem policz ilości w kalkulatorze płytek. Jeśli dopiero wybierasz materiał, zamów próbki i sprawdź je przy docelowym świetle.
Na ścianie narysuj przy użyciu miarki, poziomicy i ołówka siatkę pomocniczą. Rozstaw poziomych linii nie powinien być mniejszy niż wysokość płytki, czyli zwykle około 8 cm. Jeżeli płytki mają dochodzić do sufitu, zacznij rysowanie siatki od góry do dołu: ewentualne docinki trafią wtedy przy podłodze, gdzie są mniej widoczne.
Potrzebne narzędzia: Miarka, poziomica, ołówek lub pisak.
Podłoże musi być nośne, suche, równe i oczyszczone z kurzu, tłuszczu, starych powłok oraz luźnych fragmentów. Słabe tynki trzeba skuć albo wzmocnić przed klejeniem. Na elewacji dodatkowo sprawdź, czy woda nie będzie zalegać przy cokole, narożnikach i detalach.
Potrzebne narzędzia: Szczotka, odkurzacz budowlany, skrobak, szpachelka.
Grunt wlej do naczynia i rozprowadź pędzlem po powierzchni ściany tak, żeby nie powstały zacieki. Przy bardzo chłonnych powierzchniach powtórz gruntowanie do uzyskania lekko błyszczącej, związanej powierzchni. Przy dużych metrażach możesz użyć opryskiwacza ogrodowego, co przyspiesza pracę. Retro Grunt MAX jest przeznaczony także do trudniejszych podłoży, między innymi betonu, tynków cementowo-wapiennych, lastriko, dobrze związanych powłok malarskich, płyt OSB, płyt kartonowo-gipsowych i powierzchni szklistych.
Potrzebne narzędzia: Pędzel, wiaderko, opryskiwacz lub paca przy Retro Grunt MAX.
Klejenie rozpocznij dopiero wtedy, gdy ściana jest całkowicie sucha. Rozrób klej zgodnie z instrukcją, a płytki układaj warstwa po warstwie od podłogi albo od sufitu, zgodnie z przygotowaną siatką. Klej nakładaj pacą grzebieniową, dociskaj płytkę do ściany i kontroluj poziom. Materiał mieszaj z kilku paczek oraz rozkładaj go wcześniej na podłodze, żeby dobrać naturalną kompozycję kolorów, śladów zaprawy i faktur.
Potrzebne narzędzia: Miarka, poziomica, wiaderko, woda, mieszadło, wiertarka, paca grzebieniowa 8 mm, szpachelka.
Przed klejeniem wybierz styl wiązania cegły. Najpopularniejsze jest wiązanie wozówkowe z przesunięciem o połowę cegły, ale możesz zastosować także wiązanie krzyżowe, główkowe, flamandzkie, kowadełkowe albo śląskie. Do przycinania płytek wystarczy szlifierka kątowa z tarczą diamentową do ceramiki lub betonu. Przy słupach, kominkach, wnękach i widocznych krawędziach stosuj narożniki, bo dają efekt pełnego muru.
Potrzebne narzędzia: Szlifierka kątowa z tarczą diamentową, okulary ochronne, miarka, poziomica.
Fugę przygotuj tak, żeby miała konsystencję dobraną do metody pracy: przy woreczku lub fugownicy powinna przechodzić przez aplikator, ale nie spływać ze ściany; przy metodzie półsuchej powinna dać się nakładać na tacę i wprowadzać kielnią w spoiny. Po ułożeniu wygładź spoinę. Zabrudzenia na licu usuwaj od razu bawełnianą ściereczką, zanim fuga zwiąże się z porowatą powierzchnią cegły.
Potrzebne narzędzia: Wiaderko, woda, mieszadło, mały pędzelek, fugownica lub woreczek do fugowania, opcjonalnie kielnia 10 mm i taca.
Po wyschnięciu fugi oczyść ścianę szczotką ryżową. Nie szoruj mokrej fugi i nie rozcieraj zaprawy po licu cegły. Celem jest usunięcie pyłu i luźnych pozostałości bez zacierania naturalnej faktury starej cegły.
Potrzebne narzędzia: Szczotka ryżowa, miękka zmiotka, odkurzacz.
Do impregnacji przystąp dopiero po całkowitym wyschnięciu ściany: minimum po tygodniu, a najlepiej po około dwóch tygodniach. Oczyść powierzchnię zmiotką albo odkurzaczem. Impregnat nakładaj pędzlem, pistoletem do malowania lub opryskiwaczem. W miejscach narażonych na wodę, tłuszcz i intensywne użytkowanie warto nałożyć dwie warstwy, drugą po wyschnięciu pierwszej. Jeżeli zamiast impregnacji planujesz malowanie, wcześniej zagruntuj powierzchnię płytek i fug.
Potrzebne narzędzia: Pędzel, naczynie, opryskiwacz lub pistolet malarski; przy malowaniu wałek i kuweta.
Układ cegły
Styl wiązania decyduje o rytmie ściany. Klasyczne przesunięcie o połowę płytki daje spokojny efekt, a bardziej złożone wiązania mogą podkreślić historyczny albo dekoracyjny charakter cegły. Zanim zaczniesz klejenie, rozłóż część materiału na podłodze i sprawdź układ z docinkami.
